Αύριο συμπληρώνεται αισίως ένας μήνας από τότε που ήρθα στη ζωή. Ίσως όχι ακριβώς στη ζωή αφού και μέσα στη κοιλιά της μαμάς μου ήμουν ένα κανονικό ανθρωπάκι, αλλά σε αυτόν το κόσμο. Πλέον έχω μπει σε ένα πρόγραμμα, τρώω σχεδόν κανονικά, κοιμάμαι σχεδόν κανονικά και τα κάνω ομοίως. Το σχεδόν επειδή που και που με πιάνουν κάτι πονάκια και ζορίζομαι και τότε με πιάνει το παράπονο.
Ο μπαμπάς μου και η μαμά μου πάντως δε μου χαλάνε χατίρι και ξέρω ότι αν γκρινιάξω λίγο αμέσως θα βρω μια ζεστή αγκαλίτσα. Μη τους το πείτε, αλλά νομίζω ότι είναι λίγο χαζογονείς...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου