Μου φαίνεται λίγο μακρινό ότι πέρασαν κιόλας 2 μήνες από την ημέρα που αντίκρυσα το πρώτο φως της ημέρας. Και όμως, αν και με λίγο κλάμα και αδιαθεσίες, μπορώ να πω ότι τα περνάω υπέροχα, αφού είμαι πάντα ζεστή, καθαρή και χορτάτη.
Κάθε μέρα η μαμά μου με πηγαίνει βόλτες στην πλατεία και εκεί βλέπω τα άλλα παιδάκια να παίζουν, ανυπομονώ λοιπόν κι εγώ να μεγαλώσω περισσότερο και να τα φτάσω...
Σήμερα θα έρθει ένας άλλος Αντρέας να παίξουμε ( σαν πολλά αγοράκια να με περιτριγυρίζουν από τώρα ), οπότε θα βάλω τα καλά μου φορέματακια και θα γίνω μία κούκλα όπως πάντα.
Την επόμενη φορά θα σας δείξω φωτογραφίες με τους παππούδες μου, σε λίγο θα χρειάζονται και αυτοί πάνες αφού κάθε φορά που με βλέπουν τα κάνουν πάνω τους :)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου